Un contrato indexado ben formulado é sinxelo: pagas o prezo real do mercado (OMIE) máis unha marxe da comercializadora (normalmente chamada FEE). Canto máis baixa a marxe, mellor a oferta — e comparar entre comercializadoras é, en teoría, tan fácil como comparar ese único número.
A fórmula real dun contrato de Candela Enerxía para un cliente industrial en tarifa 6.1TD (datos do cliente anonimizados) non segue ese esquema simple. En vez dunha marxe, ten tres, cada unha co seu propio nome técnico. Imos desglosala.
A fórmula, tal cual aparece no contrato
1
A fórmula completa. TE = Σh [Eh × ((OMIEh + SSAA + DSVCC + PC + OS + OM + Bi + FNEE + CF) × (1+PE%) × (1+k%)) + ATRi]. Doce símbolos — a maioría regulados, tres non.
2
OMIEh — lexítimo. Prezo horario real do mercado diario, publicado por OMIE. Igual para calquera comercializadora indexada.
3
SSAA — lexítimo. Custos dos servizos de axuste do sistema, publicados polo operador do sistema (REE). Tamén igual para calquera comercializadora.
4
DSVCC — unha marxe con prezo fixo. "Custo de xestión do desvío Candela... e outros custos de comercialización." 0,006 €/kWh fixo en 6.XTD (0,015 en 2.0TD, 0,011 en 3.0TD) — un desvío real non custa o mesmo todos os días.
5
Bi — a marxe "normal". 0,008 €/kWh, igual nos 6 períodos. É o equivalente ao FEE de calquera tarifa indexada — a peza que si é esperable atopar.
6
CF — unha segunda marxe. 0,003 €/kWh "repercutido... á hora de presentar o servizo de subministrar a enerxía". Sen lei, BOE nin operador regulado detrás — a diferenza de OM, OS ou FNEE.
7
A táboa de prezos. Bi = 0,008 €/kWh nos 6 períodos (P1-P6). O resto da táboa é potencia regulada.
Pasa o rato (ou toca en móbil) sobre cada globo numerado para ver o detalle.
A fórmula completa
Tal e como aparece literalmente no contrato:
TE = Σh [ Eh × ((OMIEh + SSAA + DSVCC + PC + OS + OM + Bi + FNEE + CF) × (1+PE%) × (1+k%)) + ATRi ]
Doce símbolos. Imos separalos en dous grupos.
O que é xenuinamente regulado (igual en calquera comercializadora)
- OMIEh: prezo horario real do mercado diario.
- SSAA: custos dos servizos de axuste do sistema, publicados por REE.
- PC: pagamentos por capacidade, publicados no BOE.
- OM, OS: retribución ao operador de mercado e ao operador do sistema, publicados en BOE.
- FNEE: achega ao Fondo Nacional de Eficiencia Enerxética (Lei 18/2014).
- PE%: perdas horarias publicadas en BOE para a tarifa de acceso.
- K%: taxa regulada do 1,5%.
- ATRi: peaxes e cargos do termo de enerxía.
Oito conceptos, todos eles idénticos para calquera comercializadora que opere no mercado libre español. Ningún deles é negociable nin específico de Candela.
O que é marxe de Candela — repartido en tres nomes distintos
- Bi: 0,008 €/kWh, igual nos 6 períodos. É a marxe estándar — o que na maioría de tarifas indexadas do mercado se chama simplemente "FEE".
- CF (Custo Financeiro): 0,003 €/kWh. A propia definición do contrato di: "Concepto correspondiente ao custo financeiro por valor de 0,003€/kWh repercutido por Candela Comercializadora S.L. á hora de presentar o servizo de subministrar a enerxía consumida polo cliente." Non cita ningunha lei, BOE nin operador — a diferenza dos oito conceptos anteriores.
- DSVCC: "Concepto que inclúe o custo de xestión do desvío Candela Comercializadora, S.L. e outros custos de comercialización." O seu importe é fixo segundo a tarifa: 0,015 €/kWh en 2.0TD, 0,011 €/kWh en 3.0TD e 0,006 €/kWh en 6.XTD — o contrato analizado é 6.1TD, así que aplica 0,006 €/kWh.
Por que é cuestionable o DSVCC en concreto?
Un desvío, no mercado eléctrico, é a diferenza entre a enerxía que unha comercializadora predixo que os seus clientes consumirían e a que realmente consumiron. Xestionar esa diferenza ten un custo real — pero ese custo varía cada día, segundo os prezos de axuste do mercado nese momento concreto. Un día con desvíos baratos e outro con desvíos caros non custan o mesmo.
Cobrar o DSVCC como un prezo fixo en €/kWh, igual todos os días do ano, significa que non está trasladando o custo real de xestionar o desvío — está cobrando unha marxe adicional cun nome que soa a custo técnico regulado, pero que na práctica se comporta exactamente igual que Bi ou CF: un número fixo que se suma á marxe total, independentemente do que custe o desvío real ese día.
A conta real: tres marxes, non unha
Para o contrato 6.1TD analizado:
Bi: 0,008 €/kWh
DSVCC: 0,006 €/kWh
CF: 0,003 €/kWh
──────────────────────
Total: 0,017 €/kWh en conceptos non regulados
Por cada 100.000 kWh de consumo anual, isto supón 1.700 € ao ano — só nestes tres conceptos, antes de sumar o prezo real de mercado (OMIE), os servizos de axuste (SSAA) e as peaxes reguladas (ATR).
Como se compara con outras tarifas indexadas 6.1TD do mercado
No noso catálogo, as tarifas indexadas 6.1TD que reparten a marxe nun único concepto (FEE) móvense neste rango:
| Comercializadora | Marxe (FEE) €/kWh |
|---|---|
| LOGOS / ARACAN | 0,005 |
| ACCIONA / Plan OMIE 2 | 0,005 – 0,006 |
| Pool Verde | 0,006 |
| Beta Index | 0,007 |
| TuLuz Indexada | 0,010 |
| Candela (Bi + DSVCC + CF combinados) | 0,017 |
A marxe total de Candela está moi por riba do rango habitual — e repartida en tres conceptos en vez de un, o que fai que a simple vista (mirando só "Bi: 0,008 €/kWh") pareza competitiva, cando o custo real para o cliente é máis do dobre.
O segundo problema: facturación por horas, non por cuartos horarios
A fórmula suma por Eh (enerxía consumida en cada hora) multiplicada por OMIEh (prezo de mercado desa hora). O propio contrato confírmao: "A selección do período de cada hora farase en base ao calendario tarifario vixente."
O problema é que o mercado eléctrico español xa non opera por horas completas. Desde o 18 de marzo de 2025, OMIE calcula e publica os prezos do mercado diario en períodos de 15 minutos (cuartos horarios), como parte da harmonización dos mercados eléctricos europeos cara á liquidación en cuartos de hora.
Facturar coa granularidade de "hora completa" cando o mercado real opera en cuartos de hora é unha simplificación que non reflicte como se forma hoxe o prezo real da electricidade. Non é necesariamente o motivo detrás dun sobrecusto automático — pero si é unha desactualización metodolóxica que calquera comercializadora seria debería ter corrixido xa, dado que o dato de 15 minutos é público desde hai máis dun ano.
En resumo
- Bi é a marxe esperable de calquera tarifa indexada — non hai nada cuestionable en que exista.
- CF é, na práctica, unha segunda marxe cun nome que soa a custo regulado, sen lei nin BOE detrás.
- DSVCC é unha terceira marxe disfrazada de custo variable: preséntase como o custo de xestionar os desvíos, pero cóbrase como un número fixo que non varía co custo real deses desvíos.
- Sumados, os tres conceptos (0,017 €/kWh no caso analizado) superan claramente a marxe media do mercado indexado 6.1TD (0,005-0,010 €/kWh na maioría de ofertas que comparamos).
- A facturación por horas completas, non por cuartos horarios, non usa a granularidade real coa que opera o mercado desde marzo de 2025.
Se tes un contrato indexado e queres que che axudemos a ler a fórmula completa —separar o regulado do que é marxe, e sumar todos os conceptos non regulados nun único número comparable—, súbenos o teu contrato ou a túa última factura. Desglosámoscho en 24 horas.
Sube a túa factura ou contrato aquí ou contáctanos directamente.
Relacionado
- Como comparar tarifas indexadas: a marxe sobre OMIE non se mira só — marxe FEE, prima fixa e peso por período horario explicados en detalle
- O "custo de xestión" de Canaluz na súa Tarifa Sinxela — outro cargo que se presenta con nome técnico pero é marxe pura
- Tarifa fixa vs indexada en 2026: cal che convén de verdade — para decidir entre prezo fixo e variable coa información completa