"Indexada a OMIE" é unha das frases que máis se repiten ao comparar ofertas de luz para pemes e industria — e unha das que menos se entende de verdade. A maioría da xente sabe que significa "o prezo sobe e baixa co mercado", pero cando ve a fórmula completa nun contrato, atópase cunha sopa de siglas (SSAA, PC, OM, OS, FNEE, PE%, K%...) que parece deliberadamente complicada.
Non o é tanto. Esta guía desmonta a fórmula peza a peza, para que saibas exactamente que estás pagando e que é o único que de verdade diferencia unha oferta indexada doutra.
A estrutura xeral da fórmula
Case calquera tarifa indexada a OMIE en España segue esta mesma estrutura, con pequenas variacións dunha comercializadora a outra:
Prezo enerxía (€/kWh) = (OMIE + conceptos regulados + marxe) × axustes regulados
E o custo total da túa factura de enerxía é a suma dese prezo, hora a hora, multiplicado polo que consumiches en cada hora:
Custo enerxía = Σ (consumo de cada hora × prezo desa hora)
Imos abrir esa fórmula concepto a concepto.
1. OMIE — o prezo real do mercado
É a base de todo. OMIE é o operador do mercado eléctrico ibérico: cada día, xestiona a poxa onde xeradores e comercializadoras casan a electricidade que se vai producir e consumir o día seguinte, hora a hora (desde marzo de 2025, cuarto de hora a cuarto de hora). O resultado desa poxa é un prezo público, gratuíto e consultable por calquera en omie.es.
Isto é o máis importante de todo o artigo: o prezo de OMIE é exactamente o mesmo para calquera comercializadora. Ninguén che pode vender "OMIE máis barato" — é un dato de mercado, non un produto comercial. Se unha oferta indexada che promete un prezo de mercado distinto ao doutra, algo non cadra.
O prezo de OMIE varía moito segundo a hora: adoita ser máis baixo cando hai moita xeración solar ou eólica dispoñible, e máis alto cando fai falta recorrer a centrais de gas para cubrir a demanda.
2. Os conceptos regulados — iguais para calquera comercializadora
Encima do prezo de OMIE súmanse varios conceptos que non fixa a comercializadora, senón a normativa española e europea do sector eléctrico:
| Concepto | Que é |
|---|---|
| SSAA | Servizos de Axuste do Sistema — os custos de manter a rede equilibrada en tempo real (reservas, regulación de frecuencia, restricións técnicas...), publicados polo operador do sistema (Red Eléctrica). Explicámolo en detalle neste artigo. |
| PC | Pagamentos por Capacidade — retribúe ás centrais que garanten potencia dispoñible para cando faga falta, aínda que non estean xerando nese momento. Publicado no BOE. |
| OM | Retribución ao Operador de Mercado (o propio OMIE por xestionar a poxa). |
| OS | Retribución ao Operador do Sistema (Red Eléctrica, por xestionar a rede de transporte). |
| FNEE | Achega ao Fondo Nacional de Eficiencia Enerxética, regulado pola Lei 18/2014. |
| PE% | Perdas horarias da rede — unha porcentaxe que compensa a enerxía que se perde fisicamente no transporte e a distribución, publicado en BOE segundo a tarifa de acceso. |
| K% | Unha taxa regulada adicional (habitualmente ao redor do 1,5%). |
Todos estes conceptos teñen algo en común: están publicados por un organismo oficial (OMIE, Red Eléctrica, BOE) e son idénticos para calquera comercializadora que opere coa mesma tarifa de acceso. Ningunha empresa che pode ofrecer un SSAA ou un FNEE distinto ao da competencia — só pode decidir se cho amosa desglosado ou agochado dentro doutro concepto.
3. A marxe da comercializadora — o único que de verdade compite
Despois de sumar OMIE e todos os conceptos regulados, a fórmula engade a marxe da comercializadora — a parte que si decide libremente cada empresa, e que adoita chamarse FEE, aínda que cada unha lle pon o nome que quere: marxe, prima, Bi...
Esta é a única cifra que ten sentido comparar entre ofertas indexadas. Se todo o demais é idéntico (porque está regulado), a diferenza real entre "Comercializadora A: OMIE + 0,007 €/kWh" e "Comercializadora B: OMIE + 0,015 €/kWh" é, literalmente, esa marxe — máis do dobre neste exemplo.
No noso catálogo, as marxes de tarifas indexadas 6.1TD (industria) que adoitamos ver rondan entre 0,005 e 0,010 €/kWh. Fóra dese rango, convén preguntar por que.
Un sinal de alerta: se unha comercializadora reparte a súa marxe en varios conceptos con nomes técnicos distintos (por exemplo, un "FEE" máis un "custo financeiro" máis un "custo de xestión do desvío"), súmaos todos antes de comparar. Analizamos un caso real disto no noso artigo sobre a fórmula de Candela Enerxía — tres conceptos que, sumados, superaban amplamente a marxe media do mercado.
A regra para xulgar calquera concepto da fórmula
Aplica esta regra sempre que atopes un concepto que non recoñezas: nunha fórmula indexada só debería haber conceptos regulados (os da táboa anterior, iguais para calquera comercializadora) e unha marxe — o FEE. Nada máis.
Se aparece un concepto adicional que non está nesa lista de regulados e que tampouco se presenta abertamente como parte da marxe, é, na práctica, un sobrecusto engadido sen xustificación real — por moito que teña un nome técnico ou estea redactado como se fose un custo regulado. Non hai ningún concepto lexítimo dunha fórmula indexada que non sexa ou ben un custo de mercado/regulado con norma detrás, ou ben a marxe da comercializadora. Calquera terceira categoría é, sinxelamente, un engadido abusivo.
4. As peaxes e cargos (ATR) — á parte, non dentro do prezo da enerxía
As peaxes de transporte e distribución e os cargos regulados (o que nas fórmulas adoita aparecer como ATR) normalmente súmanse ao final, fóra do cálculo do prezo da enerxía en si. Son un cargo regulado polo uso da rede — o mesmo, outra vez, para calquera comercializadora na mesma tarifa de acceso e o mesmo período horario.
Un exemplo numérico completo
Imaxina unha hora concreta con estes valores (os conceptos regulados son ilustrativos — os seus valores reais cambian co tempo e hai que consultalos nas fontes oficiais):
OMIE (esa hora): 0,095 €/kWh
SSAA + PC + OM + OS + FNEE: 0,012 €/kWh (suma de conceptos regulados)
Marxe da comercializadora: 0,008 €/kWh
──────────────────────────────────────────────
Subtotal: 0,115 €/kWh
× (1 + Perdas 3%) × (1 + Taxa 1,5%): ≈ 0,120 €/kWh
+ Peaxes e cargos (ATR) esa franxa: 0,035 €/kWh
──────────────────────────────────────────────
Prezo final desa hora: ≈ 0,155 €/kWh
Se nesa hora a túa instalación consumiu 50 kWh, o custo de enerxía desa hora concreta é 50 × 0,155 ≈ 7,75 €. Repite este cálculo para cada hora do período facturado e sumas o total — así é exactamente como o fai, automaticamente, o sistema de facturación da túa comercializadora.
O único que cambiaría se comparases con outra comercializadora indexada en igualdade de consumo: a marxe (0,008 €/kWh no exemplo). Todo o demais —OMIE, os conceptos regulados, as perdas, a taxa e as peaxes— sería exactamente igual.
Como detectar que unha fórmula está ben plantexada
Tres sinais de que unha comercializadora indexada xoga limpo coa súa fórmula:
- Unha única marxe, cun só nome, non repartida en varios conceptos técnicos.
- Cita as fontes oficiais de cada concepto regulado (BOE, ESIOS, a lei correspondente) — se un concepto non cita ningunha norma nin operador regulado e aínda así "soa" a custo regulado, sospeita.
- Usa a granularidade real do mercado. Desde marzo de 2025, OMIE opera e liquida en períodos de 15 minutos. Unha fórmula que segue sumando por horas completas non está usando o dato máis preciso dispoñible.
Resumo para levar
- OMIE é o prezo real do mercado — igual para todos, non negociable.
- Os conceptos regulados (SSAA, PC, OM, OS, FNEE, perdas, taxa) tamén son iguais para calquera comercializadora — só cambia se cho amosan claramente ou o agochan dentro doutro nome.
- A marxe da comercializadora é a única cifra que debes comparar entre ofertas indexadas — e debería ser un único número, non varios repartidos con nomes distintos.
- As peaxes súmanse á parte, e son tamén reguladas.
- Calquera concepto que non sexa regulado nin sexa abertamente a marxe é un engadido abusivo — non existe unha terceira categoría lexítima nunha fórmula indexada ben plantexada.
Se tes unha oferta indexada sobre a mesa e queres que che axudemos a separar o regulado da marxe real —e a comparalo co resto do mercado—, súbenos a proposta ou a túa factura actual.
Sube a túa factura aquí ou contáctanos directamente.
Relacionado
- Como comparar tarifas indexadas: a marxe sobre OMIE non se mira só — como ponderar a marxe polo teu perfil de consumo real antes de decidir
- Servizos de Axuste: o cargo invisible que infla a túa factura de luz — que son os SSAA e por que suben en ondas de calor
- A fórmula indexada de Candela Enerxía: cando a marxe se reparte en tres conceptos — un caso real de fórmula pouco transparente, analizado liña a liña
- Tarifa fixa vs indexada en 2026: cal che convén de verdade — para decidir entre prezo fixo e variable coa información completa